Geurneuzen, Steunkousen en Jarretellegies voor Ghana School Project

4 Engelse Mijlen
Zaterdag 12 juni was het dan zover. “Wenn Engel reisen, lacht der Himmel” heb ik ooit eens geleerd van een vriend van me, die het gezegde weer van z’n oma had. Nooit eerder was het zo waar als op de genoemde zaterdag. De zon verwarmde het Zwolse asfalt door de wolken heen, en zorgde voor het gevoel van een eerste zomerdag. Er was nog gewoon markt geweest, en de bussen reden zoals altijd volgens schema; een normale zaterdag, zo op het eerste gezicht. Maar niets was minder waar.

Tegenwerking
Ruim een half jaar geleden werd op een van de samenkomsten van de Assendörper Geurneuzen door één van de leden het idee geopperd iets sportiefs te doen. Belachelijk voorstel natuurlijk, het onderwerp werd diezelfde avond angstvallig vermeden. De lobbymachine ging echter aan, en al snel waren een aantal enthousiast geworden. Het enthousiasme werd meteen begeleid door enige oprechte zorg, oude mannen met versleten knieën, die al jaren niet meer aan sport deden; om nog maar te zwijgen van lekkende hartkleppen, en een weekendleven met gemiddeld 4 uur slaap per nacht. Niet echt ideale omstandigheden. Toch won de nieuwsgierigheid het van de realiteit; er moest getraind worden, en het Wezenlanden park vormde de ideale sparringpartner.

Training
Zo werd iedere zondag en iedere woensdagavond, weer of geen weer, getraind. Altijd wel een man of tien, soms met een kleine blessure, soms met een kater, maar altijd beter dan de vorige keer. Ook de uitrusting werd steeds beter; er werden massaal nieuwe schoenen gekocht, MP3 spelertjes, en zelfs drinkbuideltjes ontbraken niet. Tussen de trainingen door ontstond het idee om aan de sportprestatie sponsoring te koppelen. Het werd lopen voor het goede doel; Het Ghana School Project. Nu de rondetijden steeds lager moesten, was het doel om de sponsorbijdrage hoger te krijgen. De Geurneuzen-machine draaide op volle toeren.

Bibbers
De één had rustig uitgeslapen, de ander nog gewoon gewerkt. Ieder had zich op eigen wijze voorbereid. De middag werd begonnen met een bordje pasta Bij Taco Dipsaus aan de Coetsstraat. Niet te veel eten, en voldoende vocht was het advies; zoals vermeld achter op het startnummer. Dat opgevolgd, verzamelden we ons voorin de avond op het festivalterrein. Bij het uitdelen van de startnummers en de loopshirts was de sfeer. Iedereen in het roze; het leger was gevormd. Nu met elkaar naar het front.

Opmaat
Lopend richting het startstreep werd het drukker en drukker, en de koppies van de strijders steeds strakker. De laatste plas werd gedaan, en dextro’s opgemaakt. Het was tijd dat het ging gebeuren; zoveel trainingsuren; de juiste voorbereiding, onophoudelijke steun van het thuisfront; het kon eigenlijk niet meer mis. De markt was leeggemaakt, de bussen reden niet, het asfalt was vrijgemaakt voor de geurneuzen, maar dan ook alleen voor de geurneuzen. Natuurlijk was het zweten en het ging allerminst vanzelf. Toch leek de route korter dan normaal, en leken de passen groter dan ooit.

Presteren Presteren Presteren
De start was zoals verwacht, druk maar toch ook wel spannend. Het was alsof het oud en nieuw was; gezellig, maar dan toch wel gespannen wachten op de laatste paar minuten. Toen het hok eenmaal los was, konden de spieren doen waar ze al die tijd op waren voorbereid. Kom op; niet te veel nadenken, gewoon de ene voor de andere. Het eerste stuk ging eigenlijk heel snel; het was meer ontwijken van anderen, uitkijken naar geliefden, en het zoeken van de juiste cadans, dan dat het echt hardlopen was. De groep was al gauw verscheurd; iedereen koos z’n eigen ritme, en leek in zichzelf gekeerd; de focus op de prestatie. Het stadkantoor vloog voorbij, en ondanks de enthousiaste begroeting door de halve-marathon lopers, kwam de bussluis plots als een onaangename verassing. Nog nooit getrotseerd kwam deze onbekende helling voor velen net te vroeg. De nog kouwe kuiten werden heuveltje op danig op de proef gesteld, om in de van Karnebeekstraat langzaam weer op adem te komen. Een mooi stukje trouwens; het voelde als thuis. Met een net wat lichtere tred werd thuisbasis Assendorp achtergelaten, en ingeruild voor de grote ronde om de stad.

‘Sjesus wat druk’. Het was maar goed dat we bij het ingaan van de ronde al een stukje stad hadden gezien, zodat we wisten wat ons bij de finish te wachten stond. Een gevaarlijk stuk tegelijkertijd. Living Room – Mediamarkt lijkt een klein stukje, maar dat valt dan toch tegen; de eerste van de vier dextro’s er maar in dan. Doorzetten, doorzetten; eenmaal over de helft is alleen nog maar down-hill. Maar dan toch die man met de hamer…. Het saaie stukje langs de Leen Bakker. Weinig mensen, en nog niet over de helft. Net op het dooie punt verscheen aan de overkant van het water het vertrouwde baken. Als een echte coach stond Martin Gaus, op precies de goede plek voor dat slokje water, het duwtje in de rug, de spons op het voorhoofd, en de juiste woorden om alleen nog maar afdaling te zien.

De piste was leeg; de afdeling ingezet en de cadans gevonden. Jij alleen met heuvel en verse poedersneeuw; niemand doet je wat. De trance was daar. Campanile; niet gezien, slenterende scholieren; niet gezien. Pas bij de schreeuwende supporters bij Stroomberg schrok ik wakker, en voelde ik keihard een hart onder mijn riem. Nog maar een klein stukje, en eeuwige roem lag voor het oprapen. Het laatste stukje viel echter zwaar. Met moed in het hoofd, maar lood in de schoenen, kon dankzij de laatste dextro’s het kerkbrugje worden overwonnen. Nog 100, nog 50, nog 10; KAK; ik heb het gewoon gehaald….

Finish & Cheque
Opgewacht door de trouwste supporters, werd de roze loper langer en langer, totdat deze door de laatst binnengekomen loper werd betreden. Ze waren er allemaal, niet alleen binnen, maar ook nog eens in een meer dan acceptabele tijd. Trots als kleine jongens op hun eerste trein werden de medailles getoond, en eindtijden uitgewisseld. Als kroon op de prestatie kon ook nog eens een cheque van 2.250,- Euro aan de stichting Ghana School Project worden overhandigd. Een middag uit duizenden.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *